Kabinet  


Nieuw werk

van Weerwerk


thema  

Reflecties




klik op het plaatje


Annemarie
Kuster

Charles
Mulder

Janwillem
Snieder

Richard
Herman

Taeke
Kooy

Uit de serie:

  1. LEBEN AM FLUSS 2020

  2.             30x40   

  3. twee papier-soorten,        inkt, aquarel

een plekje in de duinen

35x35

olieverf/doek

de navigator

60x80

     collage en acryl        op doek

LightFlight         

21x29,7    

iPad - gemengde techniek

Sluislaan Bergen

40x30   

aquarel


Dit werk is geïnspireerd op een locatie in Schwedt an der Oder. Een plek aan de rivier die mij het idee van een schuilplaats gaf.

Als liefhebber van de natuur en vooral de duinen is de opeenstapeling van verschillende zandbergen met een ietwat grillig struikgewas mijn favoriete doorkijk. De ruimte in dit landschap probeer ik zoveel te abstraheren met hun omgeving. Gebouwen en mensen tref je er niet aan. Na een intensieve bestudering van het landschap schilder ik de vormen zoveel mogelijk ontdaan van details. Ik probeer het geabstraheerde landschap zo te schilderen dat het nog enigszins herkenbaar is als onderdeel van een landschap.

Voorin de glazen neus zet de navigator zijn koers uit. De bestemming is de reis zelf: een restruimte tussen flarden waarneming in een duizelend perspectief. Een glimp van zijn gestalte licht op met een droog kwastje wit.

De snelheid van het licht kan niet verhinderen dat het op de hielen wordt gezeten. Gevolgd door het onnavolgbare, het onzichtbare, het ongrijpbare.

Het licht wordt achterhaald en vluchten bleek zinloos, als het al een vlucht was.

Een nieuwe dimensie is mogelijk.

De boomschaduwen verhinderen, vormen een negatieve, reflectie van het zonlicht op de weg;

uitgerekt en geabstraheerd door het perspectief

     eerdere Kunstwerken van de maand                                                      

        Annemarie Kuster                    Panta Rei   2020                                november

        Charles Mulder                         Achter het IJ van Amsterdam         oktober         

        Taeke Kooy                                Burgerij Alkmaar                            septrmber

        Janwillem Snieder                    Gestalten . . . . , en hun spore         augustus

        Richard Herman                       Wood saga                                           5 juli

        Annemarie Kuster (gast)        Het gesprek                                        20 juni

        Charles Mulder                         Wuivend riet in de polder                  5 juni

        Taeke Kooy                                Beuk Nijenburg                                 20 mei

       Janwillem Snieder                    Modulor's vakantie in Barcelona     5 mei

        Richard Herman                       Tengu                                           20 april 2020



Annemarie Kuster                  Panta Rei   2020                  90x110   collage/frottage/acryl


Deze zomer was ik voor 14 dagen aan het werk als Artist in Residence bij Kunstverein Schwedt an de Oder Duitsland. Met als thema LEBEN AM FLUSS werkten 10 autonome kunstenaars ieder in een eigen atelierruimte en vooral ook plein air in de eigen discipine.

Het was een mooie ervaring. Ik had gekozen voor één vaste plek aan de rivier waar ik mij elke dag opnieuw liet inspireren. Daardoor zie ik in het totale werk een verloop van globale observatie naar inzoomen op meer detail, beleving en verbinding. Misschien ziet een ander het ook maar voor mij was dit een manier van werken waar ik door het hele proces heen werd geleid naar verdieping, zowel in het werk als in mijzelf, zonder vooropgezet plan.

Deze collage is het finalestuk van mijn in totaal 20 werken die ik naar aanleiding van dit thema heb gemaakt.











Charles Mulder                Achter het IJ van Amsterdam                   110x110             olieverf/doek


Charles Mulder is in onze groep de meester van de evocatie:

raadselachtige vormen, verfijnd ven kleur en kleurverloop, in een dwingend verband neergezet, suggereren een ruimtelijk gebeuren waarin het niet alleen maar goed toeven is, en die mede door hun titel vaak een eigenaardige beklemming oproepen.

Deze maand: Achter het IJ van Amsterdam.












Taeke Kooy           Burgerij Alkmaar           80x80           acryl/doek


Eenmaal 'Gestalten' als thema gekozen toog ik naar de binnenstad om foto’s te maken van voorbijlopende mensen. Hoe expressief toch zijn die houdingen van staan, lopen, alleen en groepsgewijs.

Dit is de Langestraat; stadhuis- en kerktorenspits sluiten het toneel af: de 'gestalte' van een Noordeuropese stad.
De burgerij: winkelende huisvrouwen; een broer en twee zusjes die zojuist de winkel links verlieten en half dansend de straat op gaan; een (van elders ingeplakt) deftig echtpaar; en de figuur links die ik verving door een zelfportret:    „ook ik hoor hierbij”.

Het schilderij drukt voor mij de 'vreedzame samenleving' uit. Ik stuurde het in naar de aan ‚Europa’ gewijde Zomerexpo 2019.








Janwillem Snieder           Gestalten ..... , en hun sporen                 60x80                 collage en acryl / doek


Is er een unieke eigenheid in elk van ons, of zijn we alleen een collage van de indrukken die in ons leven op ons af kwamen? En van tweedehandsjes, doorgegeven door onze ouders? Lopen we ons levenspad in een unieke, bewuste koers, of ploegen we door in onze programmering? En wat laten we na? Hopelijk een enkel autonoom merkpunt, maar waarschijnlijk vooral knipsels voor de collage van onze collega’s, vrienden en kinderen.






Richard Herman          Wood Saga               iPad tekening


Wood Saga

Tijd verglijdt
Schrijdt door het woud
Komt los van de aarde, gaat er in op
Mijmert door het woud
Oplettend en waakzaam
Wortelt in het woud
Wordt één met bomige wezens
Verdwijnt in het woud







Annemarie Kuster              Het gesprek            40x40              gemengde technierk/papier


Op een reis in de trein zag ik twee dames in een enerverend, opgewonden gesprek met elkaar. Maar er was nog iets wat mij opviel. Het was een gesprek in stilte. Zij spraken in gebarentaal.

Ik bleef maar kijken, een beetje onopvallend en raakte enorm geboeid door de beweeglijkheid van de handen en de mogelijke betekenis. Het ontroerde mij.

Dit is meteen een ingang om toe te lichten hoe mijn inspiratie werkt. Ik beschouw de omgeving, de mens, het dier, en hun interactie in de maatschappij. Daarbinnen zoek ik verbinding. Dit treinreisje maakte iets in mij los. Communicerende handen. Wat zouden mijn handen aan elkaar te vertellen hebben? Hebben links en rechts een ander verhaal en kunnen ze elkaar aanvullen, beargumenteren en begrijpen. Kunnen zij elkaar “voelen”.

Deze vraag is de start geworden van 35 tekeningen die ik met twee handen tegelijk heb gemaakt in gemengde technieken op zoek naar de interactie tussen mijn beide handen.

Een spannende route. De eerste tekeningen zijn gemaakt in zwart/wit, wat voorzichtig, maar gaandeweg kwam er meer kleur, vrijheid en beweging in. Je ziet een van de latere tekeningen uit deze serie.

Onlangs heb ik een Leporello (een boekje in zigzagvorm) gemaakt samen met Rein, waarin we samen de poëzie hebben geschreven en 6 tekeningen uit bovengenoemde serie ter illustratie hierin hebben opgenomen.


GESPREK VAN STILTEN


DE STILTEN ONTMOETTEN ELKAAR

ZIJ SPRAKEN ELKAAR

IN LIEFDEVOL GEBAAR

EEN TAAL DIE “MIJN” VERSTOMDE



Dit project heeft er ook toe geleid dat ik 5 jaar poëzie heb voorgedragen met gebarentolk Nicolette De Wanderer.

Zij vertaalde één op één in de voordracht mijn gedichten. Een prachtig project.



Annemarie Kuster  Kunstenaar in woord en beeld. Juni 2020






Charles Mulder             Wuivend riet in de polder            110x110                     olieverf/doek



Ieder mens heeft vaak meerdere talenten, maar soms komt op latere leeftijd de tijd om er werkelijk iets mee te doen. Zo verging het mij ook. Van jongs af heb ik altijd al een latente behoefte om te tekenen en te schilderen. Vanaf mijn zevende jaar, na mijn eerste schilderlesjes van Paul Citroen, heb ik periodes dat ik hier zeer intensief mee bezig ben. Zo ook het in de leer zijn bij een erkend kunstenaar tot een meerjaren opleiding op de vrije academie.

Mijn werk is niet te vatten in een bepaalde stijl, verschillende stijlen en technieken houd ik er op na. Ik streef niet naar een realistisch weergave van het door mij gekozen onderwerp of thema. Ik probeer meer een suggestief beeld te scheppen, wat weer tot de verbeelding spreekt. Een beeld dat voldoende vrijheid geeft aan de toeschouwer om zijn eigen verhaal eraan toe te voegen. Vaak roept het is associatiefs op, zonder dat het echt wordt.

Een weg van impressionisme via abstract naar het kubisme. Richtingen of eigenlijk de wegen die ik bewandel om mijn schildersdoeken te vullen.
Wel heb ik een voorkeur voor een bepaalde richting, namelijk die van het kubisme. Herhaaldelijk onderneem ik een poging om de vormen en structuur van het kubisme op het doek te krijgen. Maar naarmate ik vorder met de invulling van het doek, blijft hier maar een stukje van over... en kom ik weer terug op mijn eigen vormen met een smelting van een beperkte kleurkeuze.

Een universum met verschillende dimensies van tijd, ruimte en logica zijn de typerende beeldvormen in mijn werken, die naar mijn idee naadloos aansluit op de kunst van nu.





Taeke Kooy                Beuk Nijenburg                50x60                acryl/doek


Zoveel vormen als je van de natuur cadeau krijgt.
Kijk naar water: golfslag, klotsen, schuim; kijk naar wolken; naar schaduw; naar gebladerte.
Kijk naar deze boom. Een gestalte als een reus. Immense armen; wat een kracht; wat een doorleefdheid.
Maar ook, wat een lijnenspel; wat een ritmes. Wat een ‚restruimtes’ zoals schilders dat noemen. Al die vormen en vormpjes, die als een puzzel in elkaar passen en in elkaar overgaan; of juist niet overgaan.
Dat is geweldig boeiend; elk moment een beetje anders, en bij elke boom anders.

Het park van landhuis Nijenburg in Heiloo, een Natuurmonument: daar werk ik als vrijwilliger. Opschietend gewas maaien met de zeis, tussen de rododendrons, de beuken, de reigers en de kraaien daarboven in de takken.

We zijn in Weerwerk bezig met Gestalten.
Ik kies een boom, een standpunt voor foto’s; kies een foto, een uitsnede. Dat beeld neem ik als uitgangspunt voor tekeningen; voor een schilderij.

Wat ontstaat op het doek is dit.






Janwillem Snieder    Modulor's vakantie in Barcelona   80x60    collage&acryl/doek


Je mag dan het geesteskind en hulpje zijn van oer-architect le Corbusier, maar het valt niet mee als je steeds de maat wordt genomen… een vakantie is na 72 jaar wel verdiend! Je krijgt gestalte als restvorm in het kenmerkende stratenpatroon van Barcelona: een vierkant grid met afgeschuinde hoeken. Elk vierkant is weer opgebouwd uit beeldfragmentjes van Barcelonese gebouwen of ontwerpen daarvoor. Meestal niet in de geest van Corbu, maar hee, het is vakantie!


    


Richard Herman    2020                                                            Tengu                                                        iPad tekening    21x29     


Tengu is een fabeldier uit de Japanse mythologie. Een wezen dat half mens en half vogel is. Er bestaan in de geschiedenis van de Japanse cultuur talloos veel afbeeldingen van, die ik tot voor kort nog nooit had gezien.

Nadat ik deze iPad tekening, eigenlijk uit het niets, had gemaakt ben ik gaan googelen op een wezen dat half mens en half vogel is.
Daarbij kwam ik, via enkele clicks op internet, bij toeval uit bij de Tengu.

Dat dit wezen uitgerekend een Japans fabeldier blijkt te zijn is voor mij een bijzondere speling van het lot. Terwijl ik de tekening aan het maken was en het beeld tot mij door liet dringen kwam ik al associërend tot de gedachte dat het een demon moet zijn, of zelfs een wachter van de dood. Daarbij denkend aan mijn opa, Gerrit van Riessen, die als dwangarbeider in gevangenschap van de Japanners was bezweken aan Beri-beri, werkend aan de Pekanbaru spoorlijn in het Sumatraanse oerwoud. De demon is dus een Japanse wachter van de dood. En nu blijkt deze Tengu uitgerekend een fabeldier uit de Japanse mythologie te zijn.

Ook vermeldenswaard is misschien dat men tot de 17e eeuw in Japan de Tengu beschouwde als een wezen dat onheil en oorlog bracht en als een vijand van het Japanse boeddhisme. Maar in recentere tijden wordt de Tengu in Japan meer beschouwd als een beschermgeest. Dat beeld stelt me, op een naïeve manier misschien, al met al gerust, als ik denk aan het lot van mijn opa Gerrit.